(A) 20-03-05Alweer een vlekkenloze grensovergang:
"goede morgen 'pet'. Goede morgen mevrouw, meneer. Hoe gaat het
met u? Prima, dank u. We willen svp wat stempeltjes. Dat kan."
Stempel hier, stempel daar, niets betalen, slagboom omhoog en U2
zingt weer over the streets have no name. We wisten even
niet of we in Malawi nu rechts of links van de weg moesten
rijden. Er was in het geheel geen verkeer, dus we konden
ook niet 'afkijken'. Ok, we gokken links, uiteindelijk
hebben de Engelsen hier ook gezeten. En nu maar wachten op
tegemoetkomend verkeer. Na een kilometer of 10
rijden kwam er wat aan en ja hoor, we zaten goed.
Eerste overnachting Malawi aan het meer. Voor de verandering
eens een bungalowtje genomen en gegeten in het restaurant. Dat
restaurant was niet echt een succes. Toen ik bestelde zag ik een
rat vanuit het restaurant de keuken inschieten. Tja, dan bekijk
je je gerecht toch met andere ogen en ik was niet heel erg
hongerig meer. Over ratten gesproken; op het strand in Dar had
er een rat in de auto gezeten. Had mijn net nieuw gekochte pak
noten müsli aangevreten dat nog los in de auto lag. Even een
poepje gedaan en weer vertrokken. De Duitser die even
verderop stond klaagde de volgende dag over een rat in de auto
die overal even aan geknaagd had:
slaapzak/schoenen/eten/bedrading. "Ja", dachten wij "had je maar
niet zo moeten opscheppen over je Toyota".
We zijn een beetje de regentijd ingegaan. (Niet schrikken
Moos, valt wel mee). 's Nachts af en toe stortbuien en overdag
zonnig en een beetje bewolkt. In het noorden van Malawi
naar het Nyika National Park gegaan. Ligt op een plateau op zo'n
2500m hoogte. Vanaf de hoofdweg (asfalt) 120km 'dirtroad' naar
de hoofdingang van het park. Onderweg stak er ineens een grote
katachtige over. Te snel voor ons om te kunnen zien of het nu
een wilde Afrikaanse kat of een Caracal was. In Ethiopië hadden
we ook een dergelijke 'ontmoeting' met een Luipaard. Dat
zijn wel erg mooie momenten. Als je ernaar op zoek gaat in een
park vindt je ze haast niet.
Nyika NP doet denken aan de Schotse Hooglanden; eindeloze met
grasbegroeide heuvels met hier en daar een rots en in de
beschutte dalen wat bomen en bossage. We hebben er een
hele dag rondgereden. Prachtig !! Voor de paardenliefhebbers zij
er paarden te huur, waardoor je nog dichter bij het wild kan
komen. Goeie kaarten van het gebied en bordjes op splitsingen en
kruisingen van paden zijn er niet. Kilometers gereden over een
begroeid pad van twee bandensporen breed om uiteindelijk
niet verder te kunnen omdat de brug over de rivier er niet meer
is. Terug bij het hoofdkwartier hoorden we dat er enorm veel
gestroopt wordt in het park en dat de stropers zelfs de houten
bruggen in brand steken om te voorkomen dat de parkwachters in
het gebied kunnen patrouilleren. Ze willen stenen bruggen bouwen
maar er is geen geld. Er wordt zoveel gestroopt dat er alleen in
de buurt van het hoofdkwartier en de kampeerplaats nog wild
rondloopt.
De kampeerplaats lag tegen een bosrand op een heuvel.
Doodse stilte. Eind van de dag tent opgezet, met een kopje
thee al mijmerend uitkijken over de heuvels. Ineens verschijnen
daar, al grazend, heel langzaam antilopen en zebra's op de
heuvelrug. Een kleine honderd meter bij ons vandaan. Prachtig om
te zien. En 's avonds bij het kampvuur horen we ineens
hoefgetrappel langs het kamp. Lampje aan en dan zie je een
troepje zebra's voorbij galopperen. Toch heel iets anders dan de
blatende schapen van boer Muhl aan de Lange Muiderweg. (Wat
overigens zeer zeker ook z'n charme heeft).
|
|
|
Nyika NP
|
|
|
|
Vanuit de auto
|
|
|
|
|
Roan Antilope
|
|
|
|
Spreekt voor zich
|
|
|
|
|
Campsite Nyika NP
|
|
|
|
Hoofd kampvuur
|
|
|
|
|
Voor moeder
|
|
|
|
Nyika NP
|
|
|
|
|
Viewpoint in Nyika NP
|
|
|
|
Zebra's en Roan antilope
|
|
|
|
|
Mieren weggetje
|
|
|
|
Voor vader
|
|
|
Op de kampeerplaats was overdag een jongen van begin 20 die
ervoor zorgde dat er hout was voor het kampvuur en voor de oven
voor het warme water. "Hoe bedoel je, oven voor het warme
water?". Wel, op veel plaatsen wordt er onder een boiler een
houtvuur gestookt en zo warm water verkregen. Deze jongen was
overijverig en vroeg al of we onder de douche wilden voordat we
de auto uitwaren (zo erg stonken we toch nog niet?). Hij maakte
ook een fijn kampvuur voor ons (van nat hout, zou ons niet
gelukt zijn) en had 's ochtends onze afwas al gedaan voordat we
uit de tent waren. Deze jongens verdienen zo weinig
dat ze het moeten hebben van de fooitjes van mensen zoals wij.
Hij had z'n fooi zeker verdiend en samen met wat blikken bonen,
tonijn, pot honing en wat groentes van ons kon ie toch mooi weer
bij moeder de vrouw thuiskomen. Op de weg terug het park uit
zagen we een mieren colonne oversteken. Exemplaren van een cm of
2 lang. Heten volgens mij army ants. Ze hebben kaken zoals
krabben die hebben en als ze je bijten laten ze niet meer los.
Heb ik gemerkt toen er een paar weken geleden een zich tussen
m'n tenen had vastgebeten. Ai, ai, ai. De
Masai gebruiken deze mieren om te krammen als ze een wond
hebben. Ze laten de mier bijten en als die vast zit trekken ze
het lijf eraf en blijft de kop zitten. Handige jongens die Masai.
20-03 (J)
Volgens Bradt is er nog een prachtig wildpark op de weg naar
Lake Malawi: Vwaza Marsh Wild Reserve. Dieselvoorraad was nog
voldoende en proviand op de eieren en brood na ook voldoende.
Misschien viel in een dorpje onderweg nog wat te scoren. Het is
vreemd maar als je op dingen gaat letten, zie je ze niet. Kippen
! Waar kippen zijn zijn eieren. Geen kip te zien, voor alle
zekerheid in de dorpjes gevraagd, maar neen: geen eieren. Toch
wel een beetje vreemd. Er wordt veel maïs verbouwd ,een eitje en
een kippetje als aanvulling op je nsima (porridge maïs
diner) zou toch niet slecht zijn. Maisbrood kunnen scoren, dus
ontbijt was gered. Het Vwaza NP is niet te vergelijken met het
Nyika NP en toch maar 40 km uit elkaar vandaan. Hier is het
dicht begroeid met lekkere blaadjes voor olifanten, die
dan ook in grote getallen aanwezig zijn. Eerst even de camping
geïnspecteerd, nou dat viel een beetje tegen. Prachtige plek,
maar vergeven van de Tsetse vliegen en die krengen prikken !!
(Net als horzels). Dan zit je toch niet echt lekker. Om maar
weer in te pakken ging ons ook te ver, dus meteen maar een
gamedrive gehouden. Eerst aan de Ranger gevraagd om een kaart,
die is er niet. "Just follow the maintrack and every sideway has
a backloop to the maintrack." Dat is duidelijk. "Oh Sir, we haven't
been in the park lately, so we don't know if the elephants have
broken trees which could be on the tracks." Dat is ook duidelijk.
And "Oh Sir, we haven't done any cutting as the season starts in
May." Ook dat begrepen wij. Het was maar goed dat we een 4x4
rijden, want er lagen bomen op de tracks (konden we net overheen
rijden) en
het gras was zeer hoog, waardoor je niet kon zien waar of waarop
op je reed. Mocht onze pret niet drukken. Geweldig grote
olifanten gezien. ZO GROOT HEBBEN WE ZE NOG NOOIT GEZIEN ! en zo
groot dat Anne meteen wel wilde omkeren, want een uitzonderlijk
groot exemplaar ging naar ons trompetteren en zand gooien !?.
Maar ja even snel omkeren op een smal spoor gaat niet, dus maar stil blijven zitten
totdat hij gekalmeerd was. Dat duurde gelukkig niet zo lang en
toen kon Anne ook weer genieten. Tot zonsondergang daar gezeten en dan maar hopen
dat de Tsetse vliegen op de kampeerplaats opgerot waren. Neen
dus. Toen hebben we onszelf maar getroost met een flesje wit dat
nog koud stond. Onze
vissersstoeltjes en fles gepakt en richting meer gelopen (wat
eigenlijk niet mocht zonder gids) en zonder lastige vliegen
genoten van de laatste zonnestralen aan een pracht binnenmeer.
Blijkbaar werden andere bezoekers door ons aangemoedigd om ook
naar het meer te gaan, want we kregen bezoek van 2 Hollanders !
Twee jongens van rond de 20, die een stage project deden in de
bouwkunde. Nieuwe hutten in Malawi !? Daar wilden we meer van
weten. Dus mee naar de kampeerplaats en gezamenlijk het diner
verwerkt. Zij nasi met pindasaus (meegekregen van de lokale
stagekok) en wij noodle soup en allemaal bier (ook dat hebben
wij koud in de koeling - wie zegt dat kamperen is ontberen ??).
Wie meer wil weten over bouwen in Malawi:
bramzondag.blogspot.com
|
|
|
Tsetse camping
|
|
|
|
Ook de buitendienst heeft er last van
|
|
|
|
|
Afwassen met Tsetse beschutting
|
|
|
|
Groot !
|
|
|
Op de foto hier rechtsboven zie je achter mij
een zwart/blauw doek. Zwart en blauw trekt Tsetse vliegen aan,
dus op deze manier hopen ze de krengen bij de mensen weg te
houden. Lukt helaas niet helemaal. Op bewegende objecten
in die kleuren, zoals onze donkergrijze Cliff, zijn Tsetse
helemaal verzot. Ze vliegen gewoon mee en als het raam ook maar
op een kiertje staat dringen ze en masse naar binnen. God zij
dank hebben we een airco en konden we met de ramen dicht door
dit park.
verder met Malawi2