Overgang Rwanda - Tanzania	Wachten op ferry Mwanza
Snackbar ferry punt	Giga hoornen ! Deze jongens moesten ook met de ferry mee
Eerst de kudde naar de ferry....	Op de ferry
	Aan de overkant

Tegen zonsondergang kwamen er een paar Toyota pick-up's  van de mining company het terrein op rijden. Wat blanke en Aziatische werklui kwamen even 'een biertje pakken'.  Ik zei "kom John, even een praatje maken, altijd leuk  om weer andere verhalen te horen". Met ons biertje in de hand naar hen toegegaan en gevraagd in welke auto nu 'de buit van de dag zat'.   Die zat er natuurlijk niet in, maar  ze waren ook wel in voor een kletsje met wat reizigers en vroegen of we bij hen kwamen zitten.  Het waren een Zambiaan, Zuid-Afrikaan een Engelsman en drie Philippino's.  Erg gezellig.  Allerlei verhalen en informatie: over de mijn, de locale werknemers , hun positie als expats, hoe ze hier wonen en leven, met en zonder hun echtgenotes. Tanzania in het algemeen, hun reiservaringen in Afrika, de bars, moppen, en de veiligheidssituatie in Tanzania. Hadden ze  nog tips voor ons. Ja, het stuk weg tussen Geita en de grens met Rwanda was niet helemaal veilig: er werden nog wel eens auto's ge- carjacked : gestopt, passagiers eruit gehaald en weg auto.  Oh!, nou ja, dat stuk ligt nu achter ons, dat was het traject dat we die dag gereden hadden. Sommige dingen kun je maar beter niet van tevoren weten. Zeker niet als er geen alternatieve route is.

De volgende dag via Mwanza doorgestoken naar de Western Corridor van het Serengeti Nat.Park waar we onze tent mochten opzetten in de tuin van een luxe lodge aan de grens van het park. De meeste bezoekers van het Serengeti komen vanuit Arusha / Dar es Salaam en er was in deze lodge geen gast te bekennen. Te ver uit de route. De oppervlakte van het park = namelijk ongeveer gelijk aan de helft van Nederland! De manager was bijzonder aardig: we kregen de sleutel van een huisje en mochten daar van douche en toilet gebruik maken.  Een uurtje na ons arriveerde er toch nog en gast. Een Deen die al z'n hele leven in Tanzania woonde en werkte. Hij was de eigenaar van de ferry maatschappij van Mwanza. Stopte hier vaak en route om te overnachten omdat het zo heerlijk rustig was en je er goed kon eten. Hij stelde voor om samen te eten die avond. Onze plannen om zelf weer eens een blik open te trekken en wat zachte tomaten te snijden gooiden we direct over ons hoofd. Voor wat betreft drank en spijs zijn wij te lijmen met een natte vinger. "En ons budget dan?" zeggen we dan, elkaar aankijkend. "Welk budget?" is steevast het antwoord, en off we go.  De Shiraz was weer heerlijk. Hoe zuidelijker in Afrika we komen hoe beter het eten wordt. Ben bang dat de verloren kilo's ook weer terugkomen! Helluuuup!! Dan toch maar de badminton rackets uit het stof halen. Die hebben we namelijk speciaal voor de reis aangeschaft. John kijkt me elke keer heel vies aan als ik voorstel eens even een shuttletje te slaan. Ik ga wel met Moos en Hans spelen als ze komen. Want die komen, joepie!!! Ze arriveren eind maart in Lilongwe/Malawi en reizen dan met ons mee via stukje Zambia en Mozambique tot aan Johannesburg./Zuid-Afrika.  Daar vliegt Hanny in, joepie!!!!, en zij reist met ons mee door Zuid-Afrika naar Kaapstad. Gezellig allemaal.

De komende vier weken zullen John en ik dus nog doorbrengen in Tanzania en Malawi. We gaan vakantie houden op Zanzibar. Weekje bijkomen aan het strand. Maar zover is het nog niet. Eerst het Serengeti, waar was ik ook alweer?

Vanuit de lodge zijn we de volgende ochtend bij zonsopgang naar de gate van het park gereden. Daar moesten we USD130,-- afzinken voor 24uur verblijf in het park. Goedemorgen.  Maar het is voor een goed doel zullen we maar zeggen. Van de Deen hadden we wat goeie tips gekregen voor wat betreft welke route door het park te nemen. Hij had wat schetsjes gemaakt en dat was zeer bruikbaar. Een goede plattegrond van het park is er niet. Alleen een waar wat hoofdpaden op staan.  Veel gezien die ochtend: zebra's, giraffes, olifanten, diverse gazelle soorten, wilde zwijnen, nijlpaarden, krokodillen en weer veel ondefinieerbare vogels. 'something Bill' zullen we maar zeggen. De uitgestrektheid van de vlaktes en savannes is onvoorstelbaar: tot zover het oog reikt!  Weer afgewisseld door bossen, riviertjes, rotsen en heuvels. De nacht hebben we doorgebracht op een kampeerplaats midden in het Serengeti.  Midden in de wildernis dus. Het was volle maan en 's nachts hebben we wel het een en ander zien en horen rondsluipen maar konden niet onderscheiden wat het was. Je gaat ten slotte niet effe met je zaklampie van de auto afklimmen om eens op je gemak rond te kijken! 

 Om 06.30 uur waren we weer paraat en startten we Cliff weer voor het volgende traject: de direkte overgang van het Serengeti Nat.Park in het Ngorongoro Conservation Area. En of we maar weer effe USD115,- wilden storten voor een dagtripje inclusief kraterafdaling! Het NCA is een natuurgebied van zo'n 8300 vierkante kilometer waarvan de beroemde Ngorongoro Krater een onderdeel is. Ons doel was, uiteraard, de krater. De weg van/door Serengeti>Ngorongoro was werkelijk verschrikkelijk. We hebben de hele ochtend over 90km gedaan en dachten bij aankomst dat onze schokbrekers het begeven hadden. Wat een K-weg, en we waren toch wel wat gewend zo langzamerhand. Komen we bij de kraterrand voor de afdaling - mochten we er niet in !!!  Geen gids bij ons - rule number 8 ! Hadden ze vergeten ons te vertellen bij de ingang van het NCA. Pislink allebei op weg naar het HQ- NCO kantoor - 10 kilometer verder op de K-weg, want de 25 USD voor de krater wilden we wel terug hebben. Zuinig is zuinig. Die 25 USD kregen we niet terug, of we maar een gids wilden nemen en teruggaan 90 km naar de ingang van het park. We waren al pislink, dus die redenering wilde er niet in bij ons. Zij niet toegeven en wij niet weg willen gaan. Supervisor werd gebeld. Jambo-goedenmorgen - wat is het probleem ? Tja, hadden we de regels maar moeten lezen op de achterkant van de permit. John mocht van mij even niet meer meepraten, want die wilde de politie er al bij halen.  Uiteindelijk werd een verklaring en een stempel op het permit gegeven, dat we zonder gids de krater in mochten. Toch maar 10 km terug over de K-weg, maar het was de moeite waard.

Op weg naar het Serengeti Park, dit is dus nog buiten het park!!	Baviaanen, niemands lievelingen
Ingang Serengeti
Zo dichtbij kwam ie
Zo doet een olifant dat dus.	Nieuwschierig
Een 'kliekje' van de leeuwen, was nog vers.	Deze
jonge	olifant
had het	geweldig
naar	zijn zin
alleen	in
bad	en even stofbad toe
	Za(a)kje blauw
Rots dassies	Buiten de krater
Masai Kraal.	Buiten de krater
Uitzicht in de krater vanaf de rand	Krater 'vloer'
Een overvloed aan wild
	Wildebeest migratie de krater in
Wildebeest met pasgeboren jong	Hyena's sluipen rond
Onze eerste leeuw
De rest van de familie	Vanaf de kraterrand, andere kant

De (ongeschonden) kraterrand is zo'n 20km in doorsnede en erbinnen, op de kraterbodem, is er een grote verscheidenheid aan dieren en vegetatie, inclusief grasland, moeras, bos, zoutpannen en een zoetwatermeer. Er leven olifanten, buffalo's, zebra, wildebeest, leeuwen, Thompson gazelle's en reebucks. Ook neushoorns en hippos zijn van de partij. En ondanks de steile kraterwand 'reizen'  veel dieren in en uit de krater. We mochten gelukkig met onze eigen Cliff de krater in en het werd een bijzondere middag. Ik kan niet goed beschrijven hoe mooi het was, ik verval in superlatieven. Zelfs de foto's doen de werkelijkheid te kort. Bekijk ze en stel je dan voor dat het 10 keer indrukwekkender was.

Verder met Tanzania 2