Strandlopers Dar es Salaam	Strand Dar 06.00uur

 Het laatste stukje Tanzania naar de grens met Malawi. Van Dar naar Morogoro een oninteressant stuk om te rijden, maar vanaf Morogoro naar Iringa, onze volgende stop, was het prachtig. De weg loopt onderlangs de Uluguru Mountains (middelhoge, vrij spitse bergen en heuvels, na de eerste regens was alles weer fris groen ) daarna dwars door het Mikumi National Park (50km per uur, veel olifanten en zebra's gezien), vervolgens langs de grens van het Udzungwa National Park (aan de begroeiing alleen al kun je zien waar de grens loopt, geen bomen gekapt) en tenslotte weer langzaam stijgend tot  2000m door een glooiend landschap naar Iringa. Ten zuiden van Iringa gekampeerd bij The Old Farm House. De eigenaresse, jaar of 45, was er geboren. Haar ouders mochten na de onafhankelijkheid slechts een eigendom houden, de rest werd geconfisqueerd. De boerderij werd behouden, de ouders bleven daar wonen en de kinderen vertrokken een voor een naar Europa om daar een carrière en leven op te bouwen. In de negentiger jaren veranderde er het een en ander op het politieke front van Tanzania en kwamen er weer wat mogelijkheden voor private ondernemingen. De ouders van The Farmhouse waren inmiddels overleden en de boerderij was zwaar in verval geraakt. De kinderen wilden eigenlijk de boel maar verkopen, iedereen zat uiteindelijk in het buitenland, maar uiteindelijk gaf sentiment bij de dochter de doorslag en werd er besloten de boerderij niet te verkopen.  "Maar" zei de rest van de familie tegen de dochter: "dan moet je er wel iets mee gaan doen". Aldus geschiedde; dochter 'back naar haar roots'. En daar stond ze op een ochtend, 10 jaar geleden,  uitkijkend over de geheel overwoekerde velden richting de doorgaande weg.  Het toeval wilde dat er juist een aantal 4x4's met buitenlandse kentekens en een (wat we nu noemen) overlanders truck vol met toeristen langskwamen. Deze doorgaande weg is letterlijk de doorgaande weg van Malawi naar Dar es Salaam. "Eureka", zei ze tegen zichzelf. "Die reizigers kan ik een mooie stop bieden op deze route".  Ze 'plantte' een bord met 'Camping' langs de weg, kapte een stuk begroeid grasland kaal en schrok zich vervolgens lam toen eind van die middag de eerste bezoekers het erf opdraaiden.  Inmiddels is de boerderij opgeknapt (de dame had nog wel wat centjes over uit haar Europa jaren denk ik) waar ze geweldig eten serveert, er staat apart van de rest een gezellige ronde bar, er is een mooie bushcamping aangelegd (met echte Afrikaanse longdrop toiletten), er zijn schaduwrijke sta-pleken met stenen barbecues en  om in de sfeer te blijven is er geen elektriciteit maar uitsluitend verlichting middels olielampen.  Ze wilde een comfortabel bushcamp en daar is ze zeker in geslaagd. Ookaan de inwendige mens was gedacht: verse groente van de boerderij te koop en een specialiteit van de bar: hot chocolade with Amarulla. Yummie !! Sommige toeristen die voor het eerst in Afrika zijn met een overlandtruck en hier hun eerste nacht doorbrengen vanaf Dar, vinden het maar niks die donkere camping en het gebeurd dat ze midden in de nacht angstaanvallen krijgen en de eigenaresse uit haar bed moet om de boel weer te kalmeren. 

Zij vertelde ons ook het laatste horrorverhaal over het levensgevaarlijke nijlpaard: op een camping aan het water (in Kenya - Lake Naivasha)) verbleef een groep van een overlandtruck. 's Middags was de gids met het groepje langs de waterkant gelopen om te laten zien waar de nijlpaarden zaten. 's Avonds bedacht een meisje, dat zich bij een ander groepje gevoegd had, dat ze die mensen ook wel even het pad naar de nijlpaarden kon laten zien. Ze vergistte zich, kwam met haar groepje verkeerd uit, had geen zaklamp aangedaan, en liep recht tegen een moedernijlpaard en haar jong aan. Nijlpaarden met een jong, 's nachts op de oever zijn het allergevaarlijkst en het beest viel meteen aan. Het meisje kon niet wegkomen en is door het nijlpaard vermorzeld, hartstikke dood. Elk jaar schijnt het toch weer een paar keer voor te komen. Als je die grote logge beesten in het water of zelfs zo op het land ziet, kun je je niet voorstellen dat ze razendsnel zijn. En het gevaar wordt dus onderschat. 

Maar maken jullie je maar geen zorgen; wij gaan in het donker geen romantische wandelingetjes langs de waterkant maken. We blijven lekker veilig in de daktent met de grote schijnwerper bij de hand.

weg naar bushcamp Farmhouse	langs de weg

Zoals al eerder gemeld, zijn we eigenlijk vrij weinig overlanders zoals wij tegengekomen. Dat werd bij The Old Farmhouse in een keer goedgemaakt; twee Nederlandse kentekens en twee Zuid-Afrikaanse.  Dat was even gezellig info uitwisselen onder het genot van een biertje/wijntje. Mirjam & Emiel (www.dutch-courage.net) en Bas & Elly (www.overlanders.net)  zijn ongeveer een jaar geleden uit Nederland vertrokken en via West-Afrika afgezakt naar Kaapstad en zijn nu via het oosten weer onderweg 'naar boven'. Alle vier voor onbepaalde tijd onderweg en ze willen ook niet meer terug om in Nederland te settelen. Natuurlijk ieders auto met alle extra's bewonderd. Altijd leuk om te zien hoe iedereen z'n eigen ideeën heeft uitgewerkt.  'Very sophisticated' hoor wat zij allemaal gerealiseerd hebben.  Zie de websites, zou ik zeggen.   Een Zuid-Afrikaans auto behoorde toe aan een stel met drie kleine kinderen. Ook voor een jaar onderweg. Geweldig. Moeder gaf twee uur per dag les aan de jongens en ze liepen al ver voor op de meegegeven lesstof.  Ze hadden het enig met elkaar. Van moeder Hazel de Bradt reisgids van Malawi gekregen. Was ik heel blij mee, aangezien we nergens een gids hadden kunnen vinden.

Volgende stop was Malawi grens