Eind van de middag liepen we de haven van Tunis binnen: AFRIKA,  a journey is about to begin.  Van de boot afrijden leek eenvoudig, het was ten slotte een roll-on roll-off ferry. Maar nee, de boot was verkeerd om geparkeerd en alle auto's, inclusief vrachtwagens moesten aan boord keren!!! Onder luid getoeter, geschreeuw, ronkende en vooral rokende motoren werd het huzarenstukje geklaard. Op de kade allemaal in de rij voor politie en douane. Alle  buitenlandse 4x4 werden eruit gepikt. "heeft u een GSM'?  Ja, natuurlijk die had iedereen bij zich. Meekomen, met GSM. Er werd en apart document opgemaakt voor de GSM, waarop een stempel werd gezet dat ie verzegeld werd! En in het paspoort van de bestuurder ook een extra stempel. So much voor alle woestijnplannen voor vele reizigers. Op vragen WAAROM DAN werd natuurlijk geen antwoord gegeven. Maar mijn Sjonnie had een of andere knakker, die z'n hulp aanbood/opdrong bij de douane, een paar Euro gegeven. Waarvoor wist ie eigenlijk ook niet precies, maar de man kwam en ging en kwam en ging en toen we vier controles verder waren hadden we wel het GPS document met verzegelverklaring erop maar geen aantekening in mijn paspoort en geen verzegeling (letterlijk een zak met een loodje erop) op de GPS. We waren er zelf een beetje verbaasd over dat we de enige waren. De anderen stonden er wel welbeteuterd bij. En dan te bedenken dat zij allemaal wisten hoe hun GPS werkte en wij slechts de buitenkant van de verpakking hadden gelezen!

Ah wel, de grens over en .......U2 in het apparaat. Op vol vermogen  naar Sidi Abou Said ,een klein prachtig plaatsje net boven Tunis. Daar had ik een paar nachten geboekt in een ****hotel. Bij aankomst viel de receptioniste bijna van blijdschap van haar kruk (zij kon toch niet weten dat wij de GPS-test in de haven hadden doorstaan?). Nee, dat was het niet. Ze had op de een of andere duistere manier begrepen dat wij "on honeymoon" waren. "oh, I am so happy that you are here, it is so wonderfull to have you. We have prepared the honeymoon-suite especially for you. "yeah right" dachten we, ze is vast in de war met een ander stel.  Maar nee, wij waren het echt. Het mens was zo overdreven dat je tenen er krom van in je schoenen gingen staan. En toen ze tegen John zei, naar mij kijkende:"oh, where did you find her? she is beautiful, look at her, she looks like a doll" , dacht ik echt dat ik in een slechte film terecht gekomen was. Voordat ik haar kon gaan slaan nam John mij snel bij de arm richting de honey-moon suite.

Inderdaad , een heuse suite. Drie kamers en aparte badkamer en toilet. Alles stond met elkaar in verbinding. Jack zou het geweldig gevonden hebben om hier eens lekker te turbo-en.

Zoals al verteld had de reservewiel steun op de motorkap het halverwege Zwitseland al begeven. Niet gek he, 300km op asfalt voor een off-road applicatie. Het reservewiel is verder op de achterbank meegereisd , maar moest nu toch verhuizen. Plaats gemaakt op het dak. Daktent losgeschroefd en opgeschoven, gasflessenhouder eraf en transitbags unstrapped en opgeschoven. Bandje op dak, straps erom. Ligt er weer mooi strak bij. Aangezien we toch bezig waren de hele auto eens leeggehaald en op het gemak opnieuw ingedeeld. (brandblussers hangen nog hoor Hans). Tevens de diverse prijskaartjes en verpakkingen maar eens verwijderd. Hier een middagje mee bezig zijn in de zon bij een graadje of 20 = toch heel anders dan op een winderig koud terrasje aan de Lange Muiderweg. Ik geloof dat we er nu echt klaar voor zijn.

We hadden eind van de middag nog een KLEIN stressje. Hele logboek bijgewerkt, foto's geplaatst, nog even afsluiten en  bij de internetverbinding van het hotel weer opstarten en toen........ hadden we een zwart scherm!!!  Met geen mogelijkheid meer beeld op te krijgen. Godverdegodver hoe kan dat nu!!.  Ik kan er heel lang naar kijken, en dat is dan zo ongeveer mijn inbreng. John bleef maar op z'n kop krabben. Uiteindelijk, na het eten (was heel gezellig, ik zag ons al weer een dag extra in Tunis verblijven om een godvergeten computerprobleem op te lossen) had John, na weer van alles geprobeerd te hebben, een heldere ingeving: "een paperclip, ik moet een paperclip hebben" "ja natuurlijk, zei ik, en wat gaan 'we' daar dan mee doen?  "Resetten, dat is het, moet kunnen bij een laptop".   En...... jawel hoor, een ruggenprik verder en  we hadden weer beeld. Wonderen bestaan. We zijn weer bij en jullie dus ook.