Op 30-03 Senga Bay in Malawi verlaten en alle neuzen richting Zambia, waar een nieuw safari avontuur op ons lag te wachten. Grens Malawi>Zambia  ging weer gesmeerd: zelf het registratieboek invullen, vier visa afrekenen en daar gingen we onder begeleiding  van U2 de zoveelste grens over. Samen met Hans en Moos 'doen we' vier landen in twee weken. We lijken wel een stelletje Amerikanen. Maar op deze manier kunnen we ze paar bijzondere plekken van Afrika laten zien. Bezoek aan Zambia is puur vanwege het South Luangwa National Park; een van de mooiste natuurparken van heel Afrika. De laatste 130km was het weer een fijne 'dirt' road. waar we drie en een half uur over gedaan hebben. De kampeerplaats net buiten het park was het einde. Op de oever van de Luangwa rivier. MET ZWEMBAD!!!  In het zwembad met een gin-tonic in de hand uitkijkend over de langzaam stromende rivier waar de nijlpaarden de hele dag verkoeling zoeken. Fantastisch!  Een uurtje gerelaxed  en om vier uur werden we opgehaald voor de middag/avond safari. Grote open terreinwagen met vier banken achter elkaar, oplopend van voor naar achter zodat iedereen goed zicht had. Camera's en verrekijkers in de aanslag. Het viel me op dat de gidsen geen geweren bij zich hadden. Op eerdere safari's met open voertuigen was dat altijd wel het geval geweest. Beetje vreemd.  Veel gezien de eerste uren. Giraffe, zebra's, wilde honden, waterbuck, puka's (hertesoort). Vooral voor Hans erg leuk aangezien het voor hem de eerste safari was.  Toen de zon onderging was het tijd voor een 'sundowner' zoals men in Afrika zegt. Een drankje op een mooie plek en genieten van de zonsondergang. Daarna het voertuig weer gestart en op naar een groepje leeuwen dat net 'gespot' was door een collega. Grote schijnwerper aan en daar zagen we ze. Op een drooggevallen rivierbedding. Vijf vrouwtjes, een jong mannetje en twee welpen. De vrouwtjes waren net in beweging gekomen om op jacht te gaan. Onze gids stuurde de auto de steile rivieroever af richting de leeuwen en op dat moment  schoot de stuurstang los! Daar stonden we dan: omringd door duisternis met een paar hongerige leeuwen op 30m afstand. "eh, meneer de gids, is dat probleem snel op te lossen". Nou daar kon ie geen bevredigend antwoord op geven. Hij leende de zaklamp en het Zwitserse zakmes van ons en ging eens onder de auto kijken. De beste vriend had nog geen schroevendraaier in de auto!  Wij ondertussen driftig de schijnwerper bedienen en nog maar een sigaretje opsteken. De leeuwen waren (nog) niet echt in ons geïnteresseerd.  Verdomd, na een minuut op 10 had de gids het toch voor elkaar. "Okay, my friend" zeiden we toch wel een beetje opgelucht tegen hem, "lets go".  Wroem, auto weer achteruit de oever op en het pad weer af: op naar nieuwe avonturen. De avond was nog niet voorbij. Nog geen twee honderd meter verder, op een lekker blubberig stuk was het weer raak. Hij kon het stuur weer 360graden draaien zonder dat we ergens naar toe gingen. Dit was een structureel probleem geworden. De leeuwen waren verder weg, dat was geruststellend maar verder was de plek verre van ideaal. Achter en links van ons bosjes en bomen waarbij we dus geen zicht hadden op  eventuele 'bezoekers'.   Via de radio had hij contact met de basis buiten het park en er zou een vervangende auto gestuurd worden. Dat kon wel even gaan duren.  Nog maar een sigaretje opgestoken. Het was een prachtige heldere nacht. Oneindige sterrenhemel en heel veel bekende en vooral onbekende geluiden. "Ik hoor wat achter de auto" zei Moos. Wij zaten te praten en hoorden niks. "Ik hoor echt wat hoor" zei ze weer. "Gekraak, hierachter in de bosjes".  Wij ook luisteren; niets. "Moosje, zolang de gidsen zich niet druk maken moeten wij dat ook maar niet doen". "Ja, maar ik ben verdomme niet gek, er zit daar iets". Op dat moment stak een olifant z'n grote kop door de bosjes en brak met z'n slurf nog een tak af. Shit! "Asjemenou" zag je hem denken "wat doen die hier nu?" De olifant bestudeerde ons een poosje, besloot dat we niet interessant genoeg waren ,draaide z'n kont naar ons toe en ging onverstoorbaar verder met eten. Wij de rest van de tijd alle vier onze oren op steeltjes maar er verschenen geen ongenode gasten meer. Na anderhalf uur arriveerde de vervangende auto en konden we de rit voortzetten. Die avond behalve de leeuwen en de olifant o.a ook nog een hyena, civet, mongoose, eagle-owl en een nijlpaard gezien. En dat nijlpaard was niet het laatste dat we die nacht zouden zien.

Zoals bekend komen de nijlpaarden na zonsondergang uit het water om te grazen. En hier in het bijzonder rondom het tentje van Moos en Hans. John en ik werden de eerste nacht om een uur of twee wakker van (her)kauwende geluiden naast de auto. Dit keer was het niet Hans die een 'midnight snack' te pakken had maar een kolossale hippo die op 10 meter van het Moos/Hans tentje  rustig stond te eten. Hans zat in de tentopening maar kon de hippo niet meer zien. Hij was al eerder wakker geworden toen de hippo vlak naast z'n tent stond. We hadden tegen hem gezegd dat ie er niet uit mocht gaan als zoiets gebeurde en dat had ie goed in z'n oren geknoopt. Hij  had een uur lang zonder met z'n ogen te knipperen naar de grote donkere schaduw naast z'n tent zitten staren. Tegen de tijd dat wij wakker werden was de hippo een meter of 10 opgeschoven en we fluisterden tegen Hans dat ie nu wel even voorzichtig om de hoek van de tent kon kijken. Het was geweldig. Wij hadden bij eerdere gelegenheden de hippo's elke keer gemist maar nu was het raak. John en ik zaten natuurlijk in onze daktent en dan voelt het wel iets anders dan dat je in een tentje zit. Wij konden hem op ons gemak bekijken.   De tweede avond dat we er overnachtten gebeurde hetzelfde. Ook Moos was deze keer in het land der levenden en de ervaring was voor iedereen toppie.

Chipata - South Luangwa NP - Mama Rula  Camping (J)

Voordat we naar de Beekse Bergen (South Luangwa National Park) zouden gaan moesten we overnachten in Chipata bij Mama Rula. De bazin van de plek drinkt veel Amarula vandaar de naam. Zoals gewoonlijk waren wij weer de enige gasten, dus de mooiste plekles waren voor ons. Hans had een sinaasappelboom ontdekt op de rand van de camping, dus moesten we gintonic met sinaasappelprut drinken. Dat was wel heeeel lekker. Bijna overal vind je grote waakhonden, maar tot onze grote verbazing lopen bij Mama Rular twee Jackies rond. Dat geeft toch wel een "ik wil naar huis" gevoel, zeker nog als Jack de hele avond bij ons gaat zitten en niet meer weg te branden is. De volgende morgen op weg naar South Luangwa NP. Elke informatie geeft aan -dirt road ! - crappy road alert !! - onbegaanbaar in de regen periode,etc. dus we zouden Hans en Moos wel even een stukje onbegaanbaar Afrika laten zien. Of we hebben al te veel slechte wegen gehad of de weg was OK, maar wij (Anne  & John) vonden het een makkie, Hans en Moos waren onder de indruk. Na South Luanga NP gaan we naar Mozambique en dat wordt een van de langste ritten.

vervolg Mozambique1