(A) 20-4
Nog maar een week te gaan tot het eindpunt van ons Afrika
avontuur. Heel lang was er het gevoel dat er geen einde aan zou
komen maar ineens is het daar dan. En zeker hier in Zuid-Afrika
verdwijnt het Afrika-gevoel als sneeuw voor de zon. Alle
gemakken zijn weer binnen handbereik en er is veel meer
geluid/lawaai om je heen. Ik wil graag nog een keer kamperen om
nog even te proberen een stukje van dat gevoel terug te halen,
maar het is er nog niet van gekomen. We zouden
gisteravond de tent gaan opzetten maar toen begon het om
17.30uur vreselijk te regenen en waaien en hebben we er maar
vanaf gezien. We zijn neergestreken in Tsisikamma Lodge,
vlakbij Storms River aan de kust. Een mooie huisje waar we
gedrieën in konden verblijven en van het gesnurk van elkaar
konden 'genieten'. Wel erg gezellig zo; flesje wijn, sigaretje
(oude gewoontes moet je niet voor altijd opgeven) tv aan , op de
bank naar CSI-Miami gekeken (how low can you go) en met de
regenjasjes aan om 19.00uur richting buffet. Zat er een grote
groep luidruchtige, Nederlandse, motorrijders. Zit je ook niet
echt op te wachten. Maar ja, op de B&B (bed en
breakfast) route, heb je het gezelschap niet voor het uitzoeken.
Volgende dag langs de kust verder naar Knysna, prachtige lagune
met (wel zeer toeristisch) stadje aan het water. Ik
had dolgraag een boottrip willen maken de Indische Oceaan op om
walvissen en dolfijnen te 'spotten'. Helaas, de wind was veel te
sterk, er ging geen boot meer uit die dag. Misschien de
volgende ochtend maar ook dat was lang niet zeker. We konden
wachten om te zien of het weer zou opklaren maar als dat niet
gebeurde zouden we een dag verliezen. Dus uiteindelijk (met pijn
in m'n hart) hebben we 'het roer' omgegooid en besloten we en
route door de Kleine Karoo (semi woestijngebied) te gaan rijden.
Op ons vorige reis naar Zuid-Afrika, drie jaar geleden, hadden
we er maar een klein gedeelte van gezien. Vanuit Knysna, door
Oudshoorn heen richting de Groote Swartberge. Overnacht in een
B&B en de volgende ochtend om 08.00uur weer op pad, de
Swartbergpas over. Mooi stukje gravelweg, steil omhoog de berg
over. Van de eigenaar van de B&B hadden we een routebeschrijving
gekregen over de achteraf weggetjes door de Klein Karoo.
Wat was dat prachtig. De regen en wind van de vorige dag waren
ingeruild voor een strakblauwe lucht. Rond de middag Cliff van
de weg af gereden en op een vlak stukje geparkeerd voor een van
de laatste kampeerlunches van de reis. Er waren nog crackers,
kaas, tomaten, olijven, uien, blik zalm, mayonaise en een
blikje maïskorrels dus daar was wel wat van te maken.
Glaasje erbij, wie doet je wat, salk mar segge.
Aangezien het
mooi weer was en bleef die middag, besloten we voor de laatste
keer te gaan kamperen. We hadden er nog 'niet echt' afscheid van
genomen, het was zomaar gebeurd tien dagen geleden. Bij
het plaatsje Waterberg stond een bordje camping/lodge/b&b langs
de weg, 3 km de heuvels in. Zandweg opgedraaid en daar vonden we
na 10min de camping. Het was een voormalig sanatorium met
warmwaterbron dus. We vroegen of er ook kamer vrij was voor Hanny.
"Oh yes mam, we do have a very comfortable room with bathroom
for you. Here are the keys, have a look yourself". Wij achter
Hanny aan het hoofdgebouw in. Er was een aparte sleutel voor de
badkamer en een voor de slaapkamer. Dat vonden we een beetje
vreemd. Waarom dat was, daar kwamen we snel achter. Hanny opende de deur
van de eerste kamer en en zei "Wat is dit nu? Het was een
kamertje van drie bij drie met een wastafel en een smal
eenpersoonsbed met enkel een lakentje. Achter het bed was een
stenen trap naar beneden een kuurbad in. Dat alles in een
schoongeboende, Spartaanse communistische stijl. Hanny was
geschokt. Haar mond viel open en ze zei: "Daar ga ik niet in
hoor, John daar hoef ik toch niet in he". We moesten vreselijk
lachen om de verschrikte blik van Han en zeiden; "zullen we
eerst nog even in de andere kamer kijken". Dit was
hoogstwaarschijnlijk alleen de badkamer. Deur twee ging open en
daar was de slaapkamer. Beetje ouderwets, hoog bed met een
linnenkast en wastafel, met voor de ramen gele
gordijntjes. Wij vonden het prima (dat vind je al gauw
natuurlijk, na maanden Afrika) maar Hanny fleurde nog niet erg
op. "Er is geen toilet op de kamer en ik wil 's nachts die enge
gang niet op". Aangezien er wel een wastafel was, was daar
natuurlijk wel een mouw aan te passen. Han liep toch een beetje
beteuterd naar buiten. Ze vond het helemaal niks. Voor ons
wat dit de ideale laatste kampeergelegenheid. Op een heuvel met
prachtig uitzicht over het dal en de bergen dus we voelden er
weinig voor om verder te zoeken. Toen we het gebouw uitliepen
zag ik ineens dat er ook grote chalets op palen stonden. "He
Han, ga eens kijken of dat wat is, dan huren we dat en gaan wij
voor de deur de tent opslaan. Hanny hup de trap op. Ze loerde even
naar binnen en kwam stralend weer naar beneden. Voila
iedereen happy. Zespersoons chalet gehuurd voor Hanny en John en ik voor de
deur in de daktent. Idioot, maar wat sliep dat weer lekker na
twee weken hotels en B&B.
Warmwaterbron dus ook een warmwater zwembad( naakt zwemmen
verboden)
waar we de volgende ochtend om 07.00uur in lagen. Met ons nog 10
andere mensen. Het was een soort van gezellig zo 's morgens
vroeg met z'n allen in dat bad. Daarna nog een ontbijtje op het
zonnige terras en voor de laatste keer werd de tent ingeklapt.
Nu is een reis
door Zuid-Afrika natuurlijk niet kompleet zonder bezoek aan de
mooie wijnstreken rond Franshoek en Stellenbosch. Heerlijk
geluncht en wijntjes geproefd en een paar prachtige oude
wijnhuizen bezocht.
|
|
|
|
Plettenbergbay
|
|
|
|
De hoogste top Swartberg pas (Kleine Karoo)
|
|
|
|
|
|
Als je haar maar goed zit
|
|
|
|
De laatste camping (Warm Waterberg))
|
|
|
|
|
|
Het is koud in Afrika
|
|
|
|
De eertse dozen wijn zijn ingeslagen
|
|
|
|
|
|
De laatste daktoeren
|
|
|
|
Geen kaalswem
|
|
|
Op
23 april reden we met gemengde gevoelend Kaapstad binnen. Blij
omdat we het zonder problemen gehaald hadden maar ook een beetje
depri omdat dit het eind was. En HET REGENDE godbeterd!!
Dit gaat ons toch niet gebeurden. Vijf maanden prachtig weer en
de laatste dagen koud en regen. Maar nee, toen we de
volgende ochtend de gordijnen van het guest house open deden
scheen de zon ons weer tegemoet. Het is bijna niet voor te
stellen, maar in die vijf maanden hebben we ongeveer drie keer
's nachts regen gehad en bij elkaar opgeteld nog geen twee dagen
overdag. We zijn letterlijk door de buien van het regenseizoen
heen gereden. Dat moet wel, want we zijn toch echt wel reizigers
tegengekomen die veel regen gehad hebben.
2704 (J) Kaapstad
Ook ik heb het gevoel, dat ik me niet lekker voel. Niet ziek
zijn of iets dergelijks, maar iets onbestendigst (raar woord).
Maar we hebben nog 4 dagen Kaapstad te gaan, dus we krijgen
(drinken) dat gevoel wel weg. Kaapstad = Table Mountain,
Waterfront en Aquarium. Na het inchecken bij The Nine
Flowers B+B meteen naar de buren gegaan want die hadden een bar.
(De meeste B+B's hebben geen bar). Bleek ook een uitstekend
restaurant te zijn, dus maar de hele avond daar vol gemaakt. De
volgende morgen redelijk Table Mountain weer (weinig bewolking).
Bij aankomst zag het er slecht uit, maar eenmaal boven bleek het
weer me te vallen. De volgende dag (zondag) op naar Het
Waterfront. Goodies heaven ! Anne had op de heenweg al verteld
dat ze nieuwe kleren in Kaapstad zou kopen.....Anne en kleren
kopen, dat is geen combinatie. Ze is helemaal uit d'r pannetje
gegaan. Zoveel heeft ze nog nooit gekocht. Een extra tas is er
dus ook gekomen. Maandag moest Cliff in de container. Dit was
gevoelsmatig een slechte dag voor ons. Eerst alle TC's wisselen,
want de containerlady wilde cash hebben. Gelukkig hadden we TC's
genoeg, want deze waren onderweg zeer moeilijk in te wisselen.
De avond ervoor hadden we Cliff gerepacked, daar er nogal wat
grote goodies mee moesten en alles van het dak afmoest anders
paste Cliff niet in de container.
|
|
|
|
Stellenbosch - wijnkelder
|
|
|
|
zo poef je verschillende soorten
|
|
|
|
|
|
Kaapstad bereikt !!!!
|
|
|
|
nogmaals
|
|
|
|
|
|
Op weg naar de Tafelberg
|
|
|
|
valt er wat te zien ?
|
|
|
|
|
|
goodies gekocht in het Waterfront !
|
|
|
|
Afscheid van Cliff
|
|
|
Zondagavond kwamen we er tot onze grote schrik achter dat we
geen Savannah's hadden ingeslagen. Meteen Cedric gebeld om toch
nog de 25 sixpacks mee te kunnen nemen. Komen dus maandagmorgen
vroeg.
Maandagmorgen was dus D-day ! De daktent moest ter plaatse
worden verwijderd en werd onder de auto in de container
geschoven. Cliff was helemaal gerepacked en geen plaats voor de
25 sixpacks, dus los in de container. Maar volgens de
containerlady was dat niet mogelijk. Had moeten worden
aangegeven bij de douane. Verstoppen of laten staan ! Geen keuze
vonden wij - verstoppen. Volgens containerlady en Cedric kijkt
de douane toch niet, dus inproppen volgens hun. Wij hebben een
andere kijk op douane, dus toch maar verstoppen. Douanelady komt
en wil de auto inspecteren.......Ziet uiteraard meteen de 1e lot
Savannas- Oh you like them ?? Yes very much ! Inspecteert de
achterkant en ziet de 2e lot. Oh you really do like them ! Wil
de cubbybox open zien en ziet de 3e lot. You must be hooked !
Maar verder geen krimp en sluit en verzegelt de container en
stempelt het carnet. Ons slot er ook nog op en daar gaat Cliff.
Wij hebben nog wat rondgereden in een gehuurde Golf maar
vonden er niks aan. (rondrijden). Nog een uitspatting beleeft in
Het waterfront, nog een helikoptervluchtje gemaakt over Kaapstad
en two Oceans en het is voorbij.