Om 13.00 uur moesten we ons melden in de haven. 's Ochtends nog wat extra cappuccino's gedronken en op naar de haven. Drie uur voor vertrek. Lieve God mag weten waarom, want we hebben samen met een paar honderd andere mensen staan blauwbekken op de kade voordat we eindelijk aan boord gingen.  Goede kant van het verhaal: voor ons stonden twee  Zwitserse Toyota's Landcruiser (ja je wil het eigenlijk niet eens opschrijven: Toyota) die dezelfde route als wij gingen rijden. Genoeg gespreksstof natuurlijk.  En de eerste Defender-mop hadden we binnen 10 minuten al om de oren: "waarom komen Defender rijders in de hemel?" Omdat het hel op aarde is!!!  Zo maak je vrienden.           Nee hoor, het was heel tof. Leuke mensen. Houden ook van bier en zo. Boot was zeer comfortabel. Konden aan boord al een aantal politie c.q. douane formaliteiten afhandelen. De chaotische taferelen waar we over gelezen hadden bleven uit. Niet zo druk in de winter. Maar al echt Arabisch. Ik wordt niet meer aangesproken; zelfs niet als het om mijn eigen paspoort en autopapieren gaat!!! John is mijn spreekbuis. = even wennen, maar ach het heeft zo ook z'n voordelen en ik hoef niet met ze te leven. 

verder verslag via Tunesië